آكواريوم آب شور

نگهداری از لاروهای دلقک ماهی

بحرانی ترین زمان مراقبت از نوزادان ، 10 روز نخست پس از خروج از تخم است . معمولا بیشترین مقدار مرگ و میر لاروها در این زمان رخ می نماید و اگر این دوره زمانی به خوبی سپری شود می توان گفت که بقیه کار بسیار آسان تر است .
عده ای عقیده دارند که بهتر است لاروها را به مخزن دیگری منتقل نمود تا از والدین دور بوده و مدیریت آنها بهینه شود .

 

تغذیه لاروها همیشه در آبزی پروری یکی از حساس ترین پروژه هاست .
برای تغذیه نوزادان کلون فیش باید از پلانکتون ها ، آب سبز یا جلبک های ریز تک سلولی به خصوص Nannochloropsis oculata و روتیفر ها یا Rotifers ( چرخداران یا گردان تنان ) سود جست . در این میان روتیفر ها نقش مهمی را بازی می کنند به ویژه گونه های جنس Brachionus .

معمولا برای جا به جایی لاروها در زمان های نخست پس از تخمه گشایی ، باید برای 2 ساعت لامپ ها و پمپ ها را خاموش نمود . پس از این مدت معمولا لاروها به سطح آب می آیند ( اگر هم نیایند مهم نیست ) . سپس با روشن کردن یک لامپ و استفاده از این ویژگی که لاروهای دلقک ماهی نسبت به نور گرایش مثبت دارند ، می توان ماهیان را با سیفون کردن یا با پیمانه مخصوص از آب خارج نمود .
منبع:آبزي دان

براي نكهداري مرجان هاي زنده در آكوآريوم ، نياز به تخصص و آموزش مي باشد ، تامين گرما و نور مناسب براي آنها آسان است ولي مشكل اصلي ، تهيه ء غذاي مورد نياز آنها مي باشد. حتي در صورت وفور غذا ، اگر جريان كافي براي قرار دادن مواد غذايي در جلوي پوليپ ها ، در داخل آكواريوم وجود نداشته باشد ، مرگ و مير آنها حتمي خواهد بود . براي تغذيه آنها مي توان از آرتميا استفاده نمود . آرتميا را مي توان به وسيله ء قطره چكان در جلوي پوليپ ها قرار داد. براي مصرف ساير غذاهاي مناسب نيز مي توان از اين روش استفاده نمود .

خمير حاصله از ماهي هاي ريز از جمله ماهي آنچووي ( مثل كيكا ) را نيز مي توان براي تغذيه آنها به كار برد . هنگام جمع آوري مرجان ها ، همواره باستي نمونه هايي را كه فاقد سخت پوستان و ساير جانوران مي باشد انتخاب نمود . حيوانات داخل مرجان ها اگر از آن جدا نشوند ، به سرعت مي توانند آب آكواريوم را خراب نمايند . براي استفاده از مرجان غير زنده ، بايستي آن را عمل آوري نمود . اگر خودتان اقدام به جمع آوري مرجان مي نمائيد ، قبل از هر چيز بايستي كرم ها ، خرچنگ ها و ساير موجودات زنده ء ديگر داخل آنرا جدا نمائيد . براي عمل آوري مرجان بهتر است آنرا حداقل به مدت يك يا دو هفته زير نور آفتاب خشك نمود. پس از اطمينان از عدم وجود حيات در داخل مرجان و در صورت سفت و خشك شده كامل ، مي توان مرجان را ضد عفوني نمود. بهترين راه براي اين منظور قرار دادن مرجان در آب جوش و افزودن تركيبات سفيد كنندۀ كلردار به آب جوش مي باشد. مادۀ سفيد كنندۀ علاوه بر سفيد كردن مرجان ، باعث ضد عفوني آن نيز مي گردد . پس از اينكه مرجان حدود يك ساعت جوشيد ، بايستي آنرا مجددا ٌ براي مدت چند روز خشك كرده و سپس آنرا را با آب خنك روان بخوبي شست . پس از خشك كردن بايستي مجددا ٌ آنرا براي مدت چند ساعت در آب روان گذاشت . سپس مي توان مرجان را در داخل آكوآريوم قرار داد .
در صورت امكان بهتر است مرجان عمل آوري شده را از فروشگاه خريداري نمود ، زيرا تهيه و عمل آوري آن كاري نسبتا ٌ طاقت فرسا و وقت گير است .
منبع:كتاب آكواريوم آب شور

تغذیه دلقک ماهی
به عنوان رژیم غذایی دلقک ماهی ها باید مخلوطی حاوی غذاهای دریایی خام و تازه و سبزیجات را تجویز نمود . معمولا این ماهی ها از گوشت میگو ، صدف و اسکوئید استقبال می کنند . بهتر است که غذا را به مقدار کم در وعده های زیاد با دوره های زمانی مشخص ( مثلا 2 ساعت به 2 ساعت ) به دلقک ماهی ها داد .

فرآیند زاد آوری ( تولید مثل )
تخم ریزی معمولا 1 تا 12 ماه پس از معرفی ماهی به آبزی دان جدید رخ می دهد که بستگی به محیط و آمادگی ماهیان دارد .
در زمان تخم ریزی ، رفتار پرخاشگرانه بیشتری از ماهیان به چشم می خورد .
ماهی نر با شنا کردن به بالا و پایین شروع به رقص در مقابل ماهی ماده می کند که به آن رقص مخصوص دلقک ماهی یا clownfish waggle می گویند . همچنین در همین دوره ، ماهیان اقدام به تمیز نمودن تخته سنگ مورد نظرشان می کنند و این کار را با گاز گرفتن های محکم از آن سنگ انجام می دهند .
تخم ریزی معمولا عصرها یا ابتدای غروب رخ می دهد . پس از چند ساعت ( دست کم 2 تا 3 ساعت ) که تخم ریزی به پایان رسید ، ماهی نر وظیفه اصلی پرستاری از تخم ها را بر عهده می گیرد و ماهی ماده نیز در این امر به او کمک می کند .
مراقبت از تخم ها معمولا با باله زدن سریع ماهی نر به منظور اکسیژن دهی به تخمها و جلوگیری از نشست قارچها بر روی تخم ها همراه است .

تخم ها شبیه کپسولهای نارنجی با درازای 2 تا 3 میلی متر و عرض یک میلی متر هستند . دلقک ماهی ها معمولا 200 تا 600 تخم می گذارند که این عدد بستگی به گونه ماهی و سن افراد دارد ولی آنچه روشن شده این است که تعداد تخمها پس از هر بار تخم گذاری در ماهی افزایش می یابد

تخم ها باید تحت مراقبت والدین بمانند و نباید آنها را از مخزن حاوی پدر و مادر خارج نمود مگر اینکه ثابت شود که والدین به " جنون خوردن تخمها " دچارند .
تخم ها در ابتدا نارنجی روشن هستند ولی پس از چند روز از شدت این رنگ کاسته شده و چشم بچه ماهیان در تخم ظاهر می شود . معمولا یک روز پیش از تخمه گشایی حاشیه نقره ای رنگی در اطاف چشم جنین داخل تخم دیده می شود .
دانستن این ویژگی برای کسانی که به هر دلیلی قصد جابه جا کردن تخم ها از پیش والدین را دارند مهم است زیرا بهترین زمان جا به جایی ، همین مرحله نقره ای شدن چشم جنین است .
نوزادان پس از 6 تا 15 روز ، بسته به دما ، از تخم خارج می شوند .
معمولا پس از 12 تا 18 روز پس از تخم گذاری والدین آماده تخم ریزی دوباره می گردند .

مرجان ها به صورت كلوني يا دسته جمعي زندگي كرده و هر حيوان ريزي كه به آن پوليپ مي گويند ، مانند يك شقايق دريايي ريز مي باشد . پوليپ ها در واقع قسمت زنده ء مرجان هستند كه براي صيد غذا ، تا نتاكول ها يا بازوهاي گيرنده ء خود را به داخل آب رها مي سازند . تكثير آنها يا از راه تقسيم شدن و افزايش حجم و اندازه ء كلوني و يا از طريق ايجاد نوزاد كه به آن پلانولا ( Planula ) مي گويند ، انجام مي گيرد . نوزادها بعدا ٌ دور از كلني و در جاهاي ديگر ساكن شده و رشد و نمو خود را ادامه مي دهند . كلوني هاي حاصله از اين نوزادهاي كوچك در طول هزاران سال ، توانسته اند ايجاد جزاير مرجاني امروزي را بنمايند .
جزاير مرجاني از نظر چگونگي ايجاد به سه دسته تقسيم مي شوند :
1-رگه هاي مرجاني حصاري يا سدي
2-ريشه هاي مرجاني
3-جزاير مرجاني

رگه هاي مرجاني مرجاني حصاري آنهايي هسنتند كه درفاصله ء چند كيلومتري خشكي ايجاد شده و نوعي مرداب يا آب گير در داخل آنها محصور مي باشد. گاهي بزرگي اين آب گيرها به اندازه اي است كه كشتي بزرگ مي تواند در داخل آنها لنگر بيندازد . معروف ترين نوع اين گونه از مرجان ها در استراليا به نام حصار مرجاني بزرگ وجود دارد.مرجان هاي ريشه اي نزديك تر به خشكي تشكيل شده و از زمين به وسيله ء يك آبگير كم عمق جدا مي گردد. معروف ترين نوع آن در هاوايي ديده مي شود . سومين نوع جزاير مرجاني كه داراي شكل بيضوي يا نعل اسبي است ، معمولا ٌ ايجاد آبگيري كم عمق از آب هاي مجــــــاور مي نمايند. هزاران نوع از اين دسته از جزاير مرجاني در اقيانوس هاي آرام و هند پراكنده مي باشند . اگر توده ء زمين كم كم به درون آب فرو رود ، مرجان هاي آن منطقه ايجاد جزاير مرجاني ريشه اي مي نمايند ( به شرطي كه سرعت فرو رفين زمين كمتر از سرعت رشد مرجان ها باشد .) هر چه زمين به فرو رفتن خود ادامه دهد ، توده هاي مرجاني بيشتر و بيشتر جدا شده و آبگير بين آنها و زمين پهن تر مي گردد. سرانجام زمين فرو رفته ازنظرمحوشده و فقط جزيره مرجاني اطراف آن ديده مي شود.
جرابرمرجاني فقط در جاهايي كه داراي شرايط متناسب هستند ايجاد مي گردند . براي اين منظور به آب گرم ، تور زياد ، و جريان دائمي آب نياز مي باشد. با توجه به اين اختصاصات ، امكان ايجاد آنها فقط در مناطق استوايي وجود دارد. كلسيم مورد نياز جزاير مرجاني تنها به وسيله ء حيوانات ايجاد نشده و حدود 50 درصد آن به وسيله ء گياهان آهكي كه مي توانند كلسيم را در داخل بافت هاي خود ذخيره سازند ، ايجاد مي شود. از اين گياهان مي توان هاليمــــدا ( Halimeda ) و ليتوتامنيــــــــــــــون ( Lithothamnion ) را نام برد .

شقايق هاي دريايي نيز نماتوسيست دارند ولي تا آنجا كه تحقيقات انجام گرديده است ، هيچ يك از آنها نمي توانند مزاحمت زيادي براي انسان به وجود آورند . معمولا ٌ اين جانوران به تخته سنگ ها يا سطوح صاف مشابه به آنها مي چسبند . براي اينكه اين جانوران بتوانند خود را به محلي بچسبانند ، حتما ٌ براي استفاده از لنگرهاي خود نياز به سطحي صاف دارند . گاهي نيز مي توان برخي از شقايق هاي دريايي را به صورت آويزان روي گياهان مختلف دريايي پيدا نمود . عده اي از آنها نيز در داخل گل هاي بستر زندگي مي كنند.
حركت شقايق هاي دريايي بسيار كند و محدود بوده و مشابه لغزيدن روي سطحي صاف مي باشد بيننده اي كه 5 تا 10 دقيقه به يك شقايق دريايي نگاه مي كند ، ممكن است فكر كند كه گل زيباي بي حركتي را مشاهده مي نمايد ، ولي درحقيقت مي توان گفت كه اين حيوان در عرض مدت چند ماه مي تواند مسافت زيادي را طي نمايد . حداكثر سرعت شقايق دريايي 10 سانتي متر در ساعت است . استثنا ٌ برخي از گونه ها مي توانند با شناور كردن خود در داخل آب حركت كرده و گروهي با كشيدن بدن خود به جلو يا طرفين مي توانند حركت نمايند .

اندازه ء شقايق هاي دريايي از 6 ميلي متر تا 90 سانتي متر متفاوت است . برخي از آنها مي توانند تا 300 سال زندگي نمايند . مرجان ها از نظر جانور شناسي جزء نزديكان شقايق هاي دريايي هستند ، با اين تفاوت كه اين جانوران با ترشح كلسيم براي خود نوعي اسكلت خارجي به نام صدف درست كرده كه قسمت زنده بدن آنها را حفاظت مي نمايد . صدف يا اسكلت خارجي حداكثر حفاظ را براي مرجان ايجاد كرده و قسمتي از آنها كه پس از عمل آوري و سفيد كردن ، براي تزئين در داخل آكواريوم قرار مي گيرد در واقع همين اسكلت خارجي مي باشد.
منبع:كتاب آكواريوم ماهيهاي آب شور
[AlbumCover Artist='' Album='']