آكواريوم آب شور

كيتون ها كه به آن ها گهواره هاي دريايي نيز مي گويند ، جانوران كند حركتي هستند كه روي پاي بزرگ خود مثل حلزون ها مي خزند . در امتداد قسمت بالايي بدن آن ها هشت صفحه كلسيمي وجود دارد كه يكديگر مفصل شده و پوشش بسيار مقاوم و مناسبي براي مواقع لزوم به وجود مي آورند . شكل طبيعي كيتون ها در مواقعي كه به دور خود نپيچيده اند ، شباهت به دم لابستر يا شاه ميگو دارد . ولي هنگام پيچ خوردن شكل آن ها كاملا ٌ متفاوت بوده و به صورت گهواره در مي آيد . نام عمومي آن نيز از همين خصوصيت گرفته شده است .

كيتون ها داراي زباني سوهان مانند هستند كه از آن براي كندن خزه هاي روي سنگ ها استفاده مي نمايند . اين جانوران معمولا ٌ ابتدا خزه هاي روي يك قسمت از سنگ را خورده و پس از تميز كردن آن به قسمت ديگر مي روند تا هنگامي كه مد آب بالاست ، كيتون ها به تغذيه خود ادامه مي دهند ، ولي بلافاصله پس از پس روي آب ، با ذخيره كردن مقداري آب ، در انتظار مد بعدي مي مانند.
هنگام جمع آوري كيتون ها بايستي در همان تكان اول آن ها را كند ، در غير اين صورت محكم خود را به تخته سنگ ها مي چسبانند ، به طوري كه گاهي كندن آن ها به طور سالم غيرممكن مي گردد .
آن ها كه در كنار درياها يا اقيانوس ها قدم زده اند ، بدون شك به يكي از انواع حلزون ها برخورد كرده اند . بيشتر حلزون هايي كه در سواحل ديده مي شوند ، معمولا ٌ صدف تنها بوده و نرم تن داخل آن ها قبلا ٌ مرده و از بين رفته است . از اين صدف ها اكثرا ٌ استفاده زينتي مي شود . برخي از صدف ها نيز كه به عنوان مرده جمع آوري شده اند ، ممكن است كمي پس از قرار گرفتن روي ماسه ها ، به سرعت راه افتاده و خود را به جاي امني برسانند . در داخل اين صدف ها سخت پوست جالبي به نام چرچنگ منزوي قرار دارد كه قسمت نرم شكمي و فاقد پوشش آن درون صدف قرار دارد. خرچنگ از اين صدف به عنوان خانه خود استفاده كرده و آن را با خود به اين سو و آن سو مي كشاند. يك حلزون زنده را مي توان از روي درپوش پهني كه به طور محكم درب ورودي صدف را پوشانيده است شناخت . اين در پوش عملا ٌ عمده ترين روش محافظت حلزون نه تنها در مقابل دشمنان آن ، كه در مقابل خشك شدن نيز مي باشد. هنگامي كه درپوش كاملا ٌ پوشيده است ، مقدار كمي آب براي مرطوب نگهداشتن آبشش ها به منظور جذب اكيسژن هوا نگهداري مي شود.